خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن از که جام گیرد مست از چه گشت عاشقعذرا چرا برد دل دل را دهد چه وامق
۲
در حسن از که گل کرد این شیوه های الواننظاره را که آموخت ادراک این دقایق
۳
آب بقا که آمیخت با زهر ناز مژگاندر لعل لب که ترکیب کرده است شهد فایق
۴
آثار حسن تا عشق سدی بود خداییاز گلشن حقیقت گل کرده این شقایق
صفحهٔ ۱ از ۲