خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این چمن نکند هر که اختیار تعلقکشیده دامن خود را ز خار زار تعلق
۲
گشاد نقش مراد از بساط دهر چه جوییدوشش زدانگه نشد در جهان دو چار تعلق
۳
قدم به کام نهنگ است و دام حلقه ی گردابزهی محیط خطر بحر بی کنار تعلق
۴
به دستیاری توفیق نیست کندنش آسانچنین که ریشه به دل کرده خار خار تعلق
صفحهٔ ۱ از ۲