خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش کونین است در آیینه ی زانوی عشقنه فلک تصویر چینی باشد از ابروی عشق
۲
ز آتش این کاروان باشد شراری آفتابخیمه ی زنگاری چرخ است از اردوی عشق
۳
گرچه مد ابروان طغراست بر منشور حسنهست میل سرمه اش از نرگس جادوی عشق
۴
نوک خار از جلوه اش منقار بلبل می شودهر کجا چون رنگ گل بی پرده گردد بوی عشق
صفحهٔ ۱ از ۴