خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند در گوش حبابی است معلقدر چشم ترم قطره آبی است معلق
۲
ریحان خط نورس آن طرف بناگوشاز کعبه ی روی تو کتابی است معلق
۳
خونابه فشان این دل آویخته از زلفبرآتش رخسار کبابی است معلق
۴
تا تاب خورد جان من آن سنبل کاکلچون سلسله زلف طنابی است معلق
صفحهٔ ۱ از ۳