خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ساز تربیت درپرده ی مهر است دستورمبلند از گوشمال آوازه می گردد چو طنبورم
۲
به دست از دست خط حسن دارم سایه ی دستیبه دل داغ غمم تعلیق ها از شعله ی طورم
۳
زخونریزم چو مژگان گر دم تیغ تو بر گردددر آب خضر اگر بینم هلاک خویش معذورم
۴
گراز دشنام تلخش روی دل یک دم نمی بینمبه تنگ آید دل از غوغای شکر خنده ی حورم
صفحهٔ ۱ از ۳