خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی که از مه رویش نقاب می گیرمعیار حوصله ی آفتاب می گیرم
۲
چو لعل یار به موج شراب می گیرمز چهره اش عرق آفتاب می گیرم
۳
شبی که ساغر از آن پر عتاب می گیرمز دست صبح گل آفتاب می گیرم
۴
زطره اش سبق پیج وتاب می گیرمبه دام بخت سیاه آفتاب می گیرم
صفحهٔ ۱ از ۴