خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که گردون در بغل چون وقت ساعت می کشمریسمان سرکشان در وقت فرصت می کشم
۲
تا به بازار جوانی شد دکان دیده بازچون ترازو عینک چشمت به حسرت می کشم
۳
از شراب زندگی پر می کنم هر ساغریباده چون خورشید تا از جام همت می کشم
۴
چین بر ابرو می زند شاهین میزان از کفمچون خطای خویش را سنجم ندامت می کشم
صفحهٔ ۱ از ۳