خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن طفلم که جوید دایگی مهر جهانگیرمبه رنگ صبح می جوشد ز پستان فلک شیرم
۲
ز بس در نشاه ام پیچیده یاد گردش چشمیمصور می کشد پیمانه ها از دست تصویرم
۳
جنون کاملم سامان کار از شور خود داردز موج خویشتن پیوسته چون دریاست زنجیرم
۴
ز بس ترسیده چشم اعتبار از سهم دولت هانماید در نظر بال هما چون ترکش تیرم
صفحهٔ ۱ از ۴