خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینه روی صحبتم منمشاطه ی حسن الفتم من
۲
روشن از شمعم این دلیل استپروانه چی محبتم من
۳
چون آب حیات بخش خلقمهر چند شکسته قیمتم من
۴
کی سایه فکن به هر خسیسمپرواز همای همتم من
صفحهٔ ۱ از ۳