خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یه یک ساغر ای ساقی مست منمرا وارهان یک دم از دست من
۲
کشد می ز پیمانه ی نرگستنظر کن به امید سرمست من
۳
ز آب بقا کرد خط شد بلندچه رو داده از طالع پست من
۴
به پیش دل از خبرگی های شوقشکایت کند شرش از دست من
صفحهٔ ۱ از ۲