خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر عکسی فتد از لعل ساقی در ایاغ منبه ساقی عرش ساید پایه ی تخت دماغ من
۲
کدامین شاخ گل امشب چراغ مخلصم گرددکه از خورشید شبنم می زند گلهای باغ من
۳
گر از سرو قبا پوش تو افتد سایه ام بر سرشود از خرمی گل پیرهن چون لاله داغ من
۴
چمن را شاخ گل بی جلوه ات چون نخل ماتم شدکجا رفتی چرا سر وازدی ای سرو باغ من
صفحهٔ ۱ از ۳