خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ناز تو دیبا چه ی دیوان بهانهپروانه چی حکم جفای تو زمانه
۲
ای تیر نگاه تو ز ابرو دو کمانهآن را دل مجروح دو نیم است نشانه
۳
سیمین تن من گنج روانی به نظرهاچون رنگ قبای تو بود گرد خزانه
۴
در دایره ی هندی آن خط بناگوشاز کعبه ی مقصود توان یافت نشانه
صفحهٔ ۱ از ۳