خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ صیادی است صیدش هر کجا فرزانه ایکهکشان مردم ربا دامی و اختر دانه ای
۲
چون تویی هم چشم خفاش از شعاع آفتابشعله ی شمع تجلی را پر پروانه ای
۳
تکیه بر خورشید دارد شبنم از ترک وجودتا تو با خود خویش باشی از خدا بیگانه ای
۴
ساختی گر همت خود را حصار آبرودر محیط آفرینش گوهر یکدانه ای
صفحهٔ ۱ از ۲