خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۴۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم هزار شعله به داغ جگر نهانصد دوزخ غم است در این یک شرر نهان
۲
خونریز تر ز چشم بتان مهر خامشی استباشد هزار تیغ در این یک سپهر نهان
۳
روشن دلیلم از مژه ی گرم خون اوستدر هر رگم چو شمع بود نیشتر نهان
۴
از بار لطف شاخ گل ما نهفته روستاز دین نخل ما است ز جوشش ثمر نهان
صفحهٔ ۱ از ۳