خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهان را خاک پایت تاج سر بادغبار مقدمت کُحلِ بصر باد
۲
الا ای آفتاب اوج خوبیتو را تاجِ فلک زیبِ کمر باد
۳
گشایی پر چو بر اوج نکوییهمای آفتابت زیر پر باد
۴
نهال قامتت در گلشن جانهمیشه از دل من بارور باد
صفحهٔ ۱ از ۳