خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خِوی از آن سیم‌بدن می‌ریزداز صدف درّ عدن می‌ریزد
۲
وه چه رفتار که در هر قدمیناز در صحن چمن می‌ریزد
۳
خاک نعلین تو را گر ببرندبه خَتا مشک ختن می‌ریزد
۴
بس که داغ تو به دل جا کردهلاله از جیب کفن می‌ریزد
صفحهٔ ۱ از ۳