خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم عالم نهادم بر دل تنگزدم این شیشه را یک باره بر سنگ
۲
دلم تنگ است و می‌ترسم غم تونگیرد جای در غمخانه تنگ
۳
روانم از پیش منزل به منزلگریزان او ز من فرسنگ فرسنگ
۴
سر تسلیم بر پایش نهادمندانم بر صلح است یا جنگ
صفحهٔ ۱ از ۳