خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اندر آن خرم چمن کس را چرا گیرد ملالباد او روح است و خاکش راحت و آبش زلال
۲
سبزه‌اش چون سبزه خط بتان سر می‌زندکس نمی‌داند که چون بنشیند اینجا بی‌وصال
۳
بید آن بید موله سرو آن سرو سهیمرغ آن طاووس جنت صید آن باشد غزال
۴
دلبری خواهد دل من اندر این خرم چمنماهرویی مهرپیشه ابروانش چون هلال
صفحهٔ ۱ از ۲