خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه کجا دیدی خورشید جهان‌سوزمکز فرقت او سوزد این جام غم‌اندوزم
۲
تا از بر من رفتی روزم همگی شب شدتاریک شبی دارم بی‌شمع شب‌افروزم
۳
گر روز و شبی از مهر باشی به برم ای ماهآن شب شب عیدم دان وآن روز چو نوروزم
۴
بر جان و دل غمگین صد رنج و غم و چاک استزآن بازوی چالاکم زآن ناوک دل‌دوزم
صفحهٔ ۱ از ۲