خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن چون بخت خسرو شاد و خرمنشسته بر عذار لاله شبنم
۲
ز بس باشد هوایش روح‌افزانمی‌گردد به پیرامون دل غم
۳
دهد جان مرده صد ساله را بازنسیمش چون دم عیسی مریم
۴
شکسته رونق آب خضر راکشد حسرت برای جرعه‌اش جم
صفحهٔ ۱ از ۲