خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردمخویش را در دو جهان بهر تو رسوا کردم
۲
مدتی از پی این گمشده دل می‌گشتمعاقبت در خم گیسوی تو پیدا کردم
۳
به سیه‌بختی من بین که ز آهی به جهانچرخ را تیره تر از طره لیلا کردم
۴
با همه روسیهی دوش به خاک در تونقد جان دادم و با وصل تو سودا کردم
صفحهٔ ۱ از ۳