خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به امیدی که امیدم برآریسپردم جان به این امیدواریی
۲
مگو از هجر من چون زنده ماندیکه من خود مردم از این شرمساری
۳
چو از ما بگذری جانا نگه کننهانی بنگر آن دم جان سپاری
۴
به عشقت پای‌بندم تا قیامتاز این بندم نباشد رستگاری
صفحهٔ ۱ از ۲