خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با دل به کنج پنهانیشکوه می‌کردم از پریشانی
۲
گفت بگذر از این خیال که نیستثمر عشق جز پشیمانی
۳
گفتم آری ولی در این وادیتوسن آرزو همی‌رانی
۴
تو میا از پیش که من رفتممی‌کنم در رهش سرافشانی
صفحهٔ ۱ از ۲