خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۴
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده شد سرو سهی آن قد دلجوی تو رابا مه و مهر چه نسبت رخ نکوی تو را
۲
گر بمیرم ز جداییت مرا باکی نیستمی‌شوم زنده دگر گر شنوم بوی تو را
۳
تا نخواهد سگ و ناید به سر کوی تو غیرپاسبانی کنم ای دوست سگ کوی تو را
۴
با تو بدخو من بی‌چاره چه سازم چه کنمچاره‌ای نیست مگر صبر کنم خوی تو را
صفحهٔ ۱ از ۲