خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۷۶
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حافظ حسن تو از خویش دمی غافل شددر همه دیده و دل مهر تو را منزل شد
۲
عارضت چون کف موسی به جهان جلوه نمودحسن خوبان همه چون شعبده‌ها باطل شد
۳
شکر لله که پس از محنت هجران آخردیده را روشنی از خاک درت حاصل شد
۴
جان من رحم که بی‌داد تو از حد بگذشتیک جهانی به سر کوی تو دل زایل شد
صفحهٔ ۱ از ۳