خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۹۶
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم بتی که سرو بود از قدش خجلدر کوش گلرخان جهانند پا به گل
۲
ای ماهرو ز رخ چو گشایی نقاب راخورشید می‌شود ز جمال تو منفعل
۳
تا گشته‌ام ز بزم تو من دور روز و شبخون می‌چکد ز دیده غمدیده متصل
۴
خون زآن سبب ز دیده چکد دم به دم مراکز غمزه‌ات خدنگ جفا می‌خلد به دل
صفحهٔ ۱ از ۲