خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۵۷ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند
۲
جو به جو راز دلش دانستیکه به یک نان جوین شد خرسند
۳
مدوانش که دوانیدن تومرکب عزم وی از پای فکند
۴
مرغ را چون بدوانند نخستبکشندش ز پی دفع گزند
صفحهٔ ۱ از ۴