خلوتی با فتحعلیشاه
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق دلخسته را نیست بجز وصل کامکام بود وصل یار باد به غیرش حرام
۲
مرغ دلم بس که شد بر خط و خالش اسیردانه نداند که چیست دام نداند کدام
۳
دام چو افکنده است از سر زلف آن صنمچون ندهم دل به قید چون ننهم پا به دام
۴
سرو نیاید دگر در نظر راستبینچون که کند در چمن سرو قد او خرام
صفحهٔ ۱ از ۲