خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون که به زلف تو هست نافه چین چین به چینشانه مزن زلف را باد مده مشک چین
۲
چشم تو از یک نگه کرد مسخر جهانملک سلیمانیت هست به زیر نگین
۳
در خط فرمان تو جمله شهان همچو منگر پدر شیده است وز پسر آبتین
۴
به ز تو جویم کجا تا به مثل گویمتچشم فلک دیده است چون تو به روی زمین
صفحهٔ ۱ از ۳