خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکانی چنان و مکینی چنینندارد به یاد این سپهر برین
۲
سزاوار باشد که یزدان کندبه این آفرینش هزار آفرین
۳
سلیمان که عالم مسخر نمودتو را شد سلیمان به زیر نگین
۴
اگر صد قران چرخ دوران کندنیارد تو را در دو عالم قرین
صفحهٔ ۱ از ۳