خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم آن کس که دهد جان به وفاداری تورستگاری جهان است گرفتاری تو
۲
بود دلها همه ویران ز جفای خوبانجمله آباد شد امروز به معماری تو
۳
عهد کردم که به غیر از تو دگر دل به کسیندهم تا بدهم جان به وفاداری تو
۴
گر کشی ور بنوازی تو شهی حکم تو راستبه کجا شکوه برم من ز جفاکاری تو
صفحهٔ ۱ از ۲