خلوتی با فتحعلی‌شاه
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تازه افتاده به سر باز مرا سوداییگشته روزم سیه از دست دل شیدایی
۲
همچو بلبل به چمن بر سر هر گل نالانای دل از دست تو تا چند کشم رسوایی
۳
بی‌تو دیدم همه خوبان و نظر پوشیدمانس نتوان به کسی کرد مگر تنهایی
۴
باغبان بیشتر از من به تو حیران شده استسرو در باغ ندیده است به این رعنایی
صفحهٔ ۱ از ۳