خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
۲
ز آتش خورشید شد نافهٔ شب نیم سوختقوت از آن یافت روز خوش دم از آن شد بهار
۳
خامهٔ ما نیست طلع، چهره گشای بهارنایب عیسی است ماه، رنگرز شاخ سار
۴
گشت ز پهلوی باد خاک سیه سبز پوشگشت ز پستان ابر دهر خرف شیر خوار
صفحهٔ ۱ از ۱۴