خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۱۴ - مطلع سوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدارهم وفادار و هم جفا بُردار
۲
من تو را زان سوی جهان جویانتو بدین سو سرم گرفته کنار
۳
طفل می‌خواندمت، زهی بالغمست می‌گفتمت، زهی هشیار
۴
من تو را طفل خفته چون خوانمکه تویی خواب دیدهٔ بیدار
صفحهٔ ۱ از ۲۹