خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش
۲
گوگرد سرخ و مشک سیه خاک و باد اوستباد بهشت زاده ز خاک مطهرش
۳
ناف زمی است کعبه مگر ناف مشک شدکاندر سموم کرد اثر مشک اذفرش
۴
خونت ریز بی‌دیت مشمر بادیه که هستعمر دوباره در سفر روح پرورش
صفحهٔ ۱ از ۸