خلوتی با عمادی شهریاری
شمارهٔ ۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن را جز که به روی تو گرفتار مبادعشق را جز بر سر کوی تواش بار مباد
۲
مرغ بستان ملائک که جهان دانه اوستجز به دام سر زلف تو گرفتار مباد
۳
گو گران باد به طوق کرمت گردن جانپشت امید ز جود تو گرانبار مباد
۴
ماه اگر بر در تو لاف غلامی نزندپای او را پس از این قوت رفتار مباد
صفحهٔ ۱ از ۶