خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۲۶ - قصیدهٔ مرآت الصفا، در حکمت و تکمیل نفس
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل من پیر تعلیم است و من طفل زبان دانشدم تسلیمِ سَر عَشْر و سرِ زانو دبستانش
۲
نه هر زانو دبستان است و هر دم لوح تسلیمشنه هر دریا صدف دار است و هر نم قطره نیسانش
۳
سر زانو دبستانی است چون کشتیِ نوح آن راکه طوفان جوشِ دردِ اوست جودی گَردِ دامانش
۴
خود آن کس را که روزی شد دبستان از سر زانونه تا کعبش بود جودی و نی تا ساق طوفانش
صفحهٔ ۱ از ۲۹