خلوتی با ناصر بجهای
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن به که چو بخشم دل بخشم به تو دلداریور زآن که کشم باری بار تو کشم باری
۲
گر خلق همه عالم گردند خریدارتدانم که کمت افتد چون من تو خریداری
۳
تا بو که تو چون نقطه با من به میان آییگرد تو همیگردم سرگشته چو پرگاری
۴
گر زآن که گشایم من جز بر رخ تو دیدهدر دیده من بادا از هر مژه مسماری
صفحهٔ ۱ از ۳