خلوتی با ناصر بجهای
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح از افق برآمد ساقی بیار جامیتا بو که پخته گردد از تاب باده خامی
۲
بنیاد ناتمامان از می تمام گردداز می تمام گردان بنیاد ناتمامی
۳
خون شد دلم ز غصه جام طرب روان کنتا بو که باز خواهم از غصه انتقامی
۴
بهر جهان چه داری مشغول جان خود راکاصل جهان ندارد نزد خرد دوامی
صفحهٔ ۱ از ۳