خلوتی با عبدالرحیم حائری
بخش ۴۲ - در ختم کلام
مشرق الانوار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باقی این مثنوی ناگفته ماندگوهر مقصود ما ناسُفته ماند
۲
قصّۀ آن عاشق بیچاره ماندباقی این داستان را کَس نخواند
۳
ماند اگرچه ناتمام اینجا کلامنیست ما را غم که معنی شد تمام
۴
شکرلِلّه عشق ما بالا گرفتپیکر جان خَلعَت والا گرفت
صفحهٔ ۱ از ۵