خلوتی با عبدالرحیم حائری
بخش ۵۲ - مثنوی (معراج نامه)
مجمع الاسرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش پیری، زِیت فکر افروز شدشب زِ نور فکرتش، چون روز شد
۲
آن سَمند عرش پیمای شناختگه در اَنفس، گاه در آفاق تاخت
۳
ز آن عجایب ها و آثار شگفتدر گذشت و توشه‌ای ز آنها گرفت
۴
تا گذرگاهش برون از خاک شدپای کوبان برسر افلاک شد
صفحهٔ ۱ از ۹