خلوتی با خاقانی
شمارهٔ ۱۶۰ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستانپیش جمالت منم هندوی جان بر میان
۲
از رخ و زلف تو رست در دل من آبنوسوز لب و خال تو گشت دیدهٔ من آبدان
۳
ابرش خورشید را ناخنه آمد ز رشکتا تو به شب رنگ حسن تاخته‌ای در جهان
۴
رو که ز عکس لبت خوشهٔ پروین شده استخوشهٔ خرمای تر بر طبق آسمان
صفحهٔ ۱ از ۳