خلوتی با علی اشتری
شمارهٔ ۴۷ - بانگ دلکش
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزمی خوش است امشب و اهل نظر خوشندخاصه که گل‌رخان، همه چون می به گردشند
۲
دیگر مجال معجز عیسی نمانده استبر اهل دل، که زنده به آواز دلکشند
۳
گویی به گرد روی وی، آن حلقه‌های زلفدل‌های خسته‌اند، که چندین مشوشند
۴
ما با خیال این لب خوش‌نغمه، سرخوشیمگر دیگران، ز یار هم‌آغوش سرخوشند
صفحهٔ ۱ از ۲