خلوتی با علی اشتری
شمارهٔ ۵۴ - در راه آرزو
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جلوه کرد، عارض چون ماه آرزودادیم دین و دل همه در راه آرزو
۲
در خرمنم فتاد و بیک جلوه پاک سوختچون برق بود، دوره کوتاه آرزو
۳
در ظلمت هوی و هوس مانده ایم بازبیرون نیاوریم سر از چاه آرزو
۴
جز ما، که ره بگوشه میخانه یافتیمهستند عالمی همه گمراه آرزو
صفحهٔ ۱ از ۱