خلوتی با علی اشتری
شمارهٔ ۹۹ - طبیب رفت
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردا که از کنار من آن دلفریب رفتمن خسته جنون و از پیشم طبیب رفت
۲
نه یار ساده ایست، نه مینای باده ایعیبم مکن که، از دل تنگم شکیب رفت
۳
چون من اگر شکسته دل آید غریب نیستپیری که در دیار جوانان غریب رفت
صفحهٔ ۱ از ۱