خلوتی با علی اشتری
شمارهٔ ۱۰۰ - میان جمع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که پیش وجودت ز خویشتن برهمبیار ناز که از ناز و نسترن برهم
۲
خموده روحم از این تنگنای خاک آلودکجاست دست اجل؟ تا ز بند تن برهم
۳
بیار ساقی از آن باده کهن جامیمگر بفیض می از این غم کهن برهم
۴
کجاست لاله رخ سرو قد من؟ تا منز خود فروشی گلهای این چمن برهم
صفحهٔ ۱ از ۲