خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش‌نگاهان بس که شوخ افتاد مژگان شماپیش‌دستی می‌کند بر چشمِ فتان شما
۲
کار کرد از بس به دل‌ها تیر مژگان شمادستهٔ ابروکمانان گشته قربان شما
۳
از گلستان می‌ستاند باج زندان شماوقت آن‌کس خوش که باشد از اسیران شما
۴
رشک داغ دل مرا بسیار می‌آرد به شورتا سیه کرده است چشمی بر نمکدان شما
صفحهٔ ۱ از ۶