خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا به من ده دل غمین مرایا شنو نالهٔ حزین مرا
۲
تا که نزدیک آمدی بستیدیدهٔ عقل دوربین مرا
۳
اشک چون طفل شوخ می‌گیردگاه دامن گه آستین مرا
۴
گرچه روشن نمی‌کند شب منبد مگویید مه‌جبین مرا
صفحهٔ ۱ از ۳