خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار از حد گذرانید خودآرایی راتا سراسیمه کند چشم تماشایی را
۲
هست از مردمی چشم تو این امّیدمکه نظربند کنی این دل هرجایی را
۳
همچو نعلین به پایش اگر افتد کونینمرد ره کی دهد از دست تهی‌پایی را
۴
موکشان جوهر از آیینه برون می‌آرداز که آموخته مژگان تو گیرایی را
صفحهٔ ۱ از ۳