خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپند آتشینجانم ندارم پایداریهاخدا داند کجا خواهم فتاد از بیقراریها
۲
چهسان اکنون دهم از دست دامان جنون ناصحگریبان میدریدم من که در دامنسواریها
۳
کشیدن نیست آسان بار سنگین تعلق رادو جا خم گشت پشتم چون کمان از خانهداریها
۴
شمارد زخمهای دل گذارد منتم بر جانتو گویی میکند آن بیوفا احسانشماریها
صفحهٔ ۱ از ۳